Voor het vierde jaar op rij zochten meer mensen in Nederland hulp voor gokverslaving. Dat blijkt uit de nieuwste cijfers van LADIS, het landelijk alcohol- en drugsinformatiesysteem dat ook verslavingszorg voor gokken registreert. In 2025 kwamen 3.108 mensen in behandeling, 400 meer dan het jaar ervoor. Daarmee is gokken nu goed voor 4,6 procent van alle verslavingszorg in Nederland, tegenover 3 procent in 2022.
Vier jaar stijging zonder onderbreking
De stijging is geen uitschieter. Sinds 2022 groeit het aantal mensen dat hulp zoekt voor gokverslaving ieder jaar. In 2023 ging het om 2.456 mensen, in 2024 om 2.708, en nu dus om 3.108. Terwijl het totale aantal mensen in verslavingszorg nagenoeg gelijk bleef op bijna 68.000, groeit alleen de groep gokkers door, zo meldde ook NOS. Alcohol blijft de grootste verslaving waarvoor mensen hulp zoeken, maar gokken wint elk jaar terrein.
Opvallend is ook dat ongeveer de helft van de mensen die vorig jaar voor het eerst in de verslavingszorg terechtkwamen, daar kwam vanwege gokken. Het gaat dus niet alleen om mensen die al langer worstelen, maar ook om een groeiende groep die voor het eerst in aanraking komt met hulpverlening.
Online gokken is de motor achter de cijfers
Van de mensen die vorig jaar in behandeling kwamen, gokte ruim 1.200 online. Voor circa 1.600 mensen is nergens geregistreerd waar ze gokten, waardoor het werkelijke aandeel online gokken waarschijnlijk hoger ligt dan de cijfers nu laten zien. Dat beeld sluit aan bij ons artikel over het nieuwe algoritme dat risicovol gokgedrag signaleert: online casino's verzamelen veel meer data over spelgedrag dan een fysieke speelhal, maar pas sinds kort grijpen ze daar ook structureel op in.
Verslavingsdeskundige Gerard Niemeijer van Verslavingskunde Nederland waarschuwt dat de cijfers nog altijd een onderschatting zijn. Een gokverslaving ontwikkelt zich doorgaans pas zichtbaar na jaren, dus wat je nu ziet is eigenlijk een vertraagde weergave van wat er een paar jaar geleden al misging.
Jonge volwassenen vormen een groeiende groep
Het aandeel mensen onder de 25 jaar steeg van 18 naar 19 procent van alle behandelingen, bijna 600 jonge volwassenen in 2025. Dat is precies de leeftijdsgroep waar de Kansspelautoriteit zich de afgelopen jaren extra op richt, onder meer met de leeftijdsgrens van 24 jaar voor wedbonussen. Toch blijft die groep groeien, wat erop wijst dat regels rond bonussen alleen niet genoeg zijn om jongvolwassenen uit de problemen te houden.
Wat de overheid al deed en waarom dat niet volstaat
Sinds 1 oktober 2024 gelden de speellimieten en de regels voor bewuster speelgedrag, waarbij spelers onder meer verplicht limieten moeten instellen. Volgens de eigen effectmeting van de Kansspelautoriteit werken die maatregelen: spelers passen hun gedrag aan en de doorstroom naar illegale aanbieders bleef beperkter dan gevreesd. Toch schreef de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid afgelopen juni aan de Tweede Kamer dat het aandeel risico- en probleemspelers hardnekkig hoog blijft.
Daar wringt de schoen. Je kunt met speellimieten voorkomen dat iemand in één avond zijn hele maandbudget verliest, maar dat raakt niet de kern van waarom iemand blijft gokken terwijl het misgaat. Herken je dat patroon bij jezelf of iemand in je omgeving, dan is het slim om eerst te kijken naar de signalen van gokverslaving voordat de speellimiet het enige vangnet is.
Er speelt nog iets mee dat de cijfers lastig leesbaar maakt: sinds januari 2025 ging de kansspelbelasting omhoog van 30,5 naar 34,2 procent. Dat raakt vooral de legale aanbieders, en de Kansspelautoriteit onderzoekt apart of spelers daardoor sneller afhaken naar illegale sites, waar geen speellimiet of Cruks-uitsluiting geldt. De eigen effectmeting signaleerde namelijk ook een stijging in het aantal zoekopdrachten naar illegaal gokken, terwijl de legale markt juist strenger werd. Dat is precies het risico: wie bij een legale aanbieder tegen een limiet aanloopt, is zomaar een paar klikken verwijderd van een site zonder enige vorm van bescherming.
Dit is wat je er praktisch mee doet
Voel je dat gokken meer grip op je krijgt dan je prettig vindt, dan hoef je niet te wachten tot het een crisis wordt. Je kunt jezelf nu al laten uitsluiten via het Cruks-stopregister, zonder dat je eerst naar een hulpverlener moet. Voor wie twijfelt of hun gokgedrag nog normaal is, bieden de meeste verslavingszorginstellingen een gratis en anonieme zelftest aan, en kun je ook gewoon bellen zonder dat er meteen een dossier wordt aangelegd.
Belangrijk is ook om niet alleen naar jezelf te kijken. Van de mensen die vorig jaar in behandeling kwamen, was bijna de helft voor het eerst in aanraking met verslavingszorg. Dat betekent dat veel van deze mensen waarschijnlijk al jaren gokten voordat iemand in hun omgeving het signaleerde, of voordat ze er zelf mee naar buiten kwamen. Zie je bij een vriend, partner of collega dat gokken een steeds grotere rol speelt, een onderwerp wordt dat ze liever ontwijken, of dat geld plotseling een terugkerend probleem is, dan is dat vaker een signaal dan een toeval.
De cijfers van dit jaar laten vooral zien dat regels van de overheid het probleem kunnen temperen, maar niet oplossen. Dat gebeurt pas als mensen zelf op tijd erkennen dat gokken geen hobby meer is, maar een manier is geworden om iets anders te ontlopen. Hoe eerder je dat bij jezelf signaleert, hoe kleiner de stap naar hulp.